İslamda Evlenmemek Günah Mı?
Kayseri’de, sabahları biraz zor uyanan biri olarak hayatım bazen bir yokuş gibi hissediyor. Her gün okula, işyerine koştururken, kafamda bin bir türlü soru dönüyor. Dün gece, içimde bir huzursuzlukla uyandım. Gözlerim hala uykusuzdu ama bir şekilde, tüm günün yükünü taşıyacak gibi hissediyordum. O an, aklımda tek bir soru vardı: “İslamda evlenmemek günah mı?”
Bir Düğün Davetiyesi ve Sorgulamalar
O sabah, postacı kapıyı çaldığında elimde bir düğün davetiyesi vardı. Daha doğrusu, bir arkadaşımın düğün davetiyesi. Kalbimdeki hisler karışıktı. Hem mutlu olmalıydım, çünkü bir arkadaşım evleniyordu, ama diğer yandan derinlerde bir boşluk hissi vardı. Hani o duyguyu duydunuz mu? Başkalarının mutlu olduğu anlarda, içsel bir huzursuzluk… İşte tam da bu anda, İslamda evlenmemek günah mı sorusu beynimde yankılandı. “Evlenmemek”… Neden evlenmemeliydim? Evlenmemek gerçekten günah mıydı?
Düğün için hazırlıklara başlarken, başkalarının gözlerinde gördüğüm bakışları hissettim. “Hala evlenmedin mi?” soruları… Her ne kadar dostça söylenseler de, içlerinde bir anlam vardı. Bazen, insan hayatının ne kadar sıradan olduğunu unutabiliyor. “Evlenmeyi düşünmüyor musun?” diye sorduklarında, hep kendimi hazırlıksız hissediyorum. Benimle dalga geçiyorlar mı? Yoksa gerçekten bir eksiklik mi var? İçimden bir şey bana evlenmem gerektiğini söylüyor, ama bir yandan da evlenmemenin ne kadar büyük bir sorumluluk olacağı konusunda kafam karışıyor.
Büyük Anne ve Birkaç Gözyaşı
Bir de annemin o günkü hali vardı. Bizim evdeki herkes çok gelin-güvey seviyor. O yüzden belki de, evlenmemekle ilgili düşüncelerim beni daha çok korkutuyordu. Annem, her hafta beni arayıp “Ne zaman, hangi tarihte?” diye sorarken, ben de her defasında geçiştiriyordum. Oysa içinde kaybolduğum sorular vardı: “Evlenmemek gerçekten günah mı?” Gözlerim anneme bakarken, o kadar derin bir boşluk vardı ki, o kadar çok düşündüm ki, cevabını tam olarak bilemiyordum. Ama onun gözlerinden bir şeyler okuduğum anı hatırlıyorum. “Evlenmezsen seni çok üzülürüm, biliyorsun değil mi?” dedi. Bir an, büyük bir boşlukta kaybolmuş gibi hissettim. Belki de bir yerlerde gerçekten “evlenmek” bir gereklilikti. Ama her şey, aklımdaki bu sorgulamalarla o kadar karmaşıklaştı ki.
Evlenmek ve Dinin Yüklediği Sorumluluk
O akşam, annemle konuştuğumda İslam’da evlenmemekle ilgili söylediklerini hatırladım. Hani bir dönem, “Evlenmek, hem dini hem de toplumsal bir sorumluluktur” denirdi ya, ben de ne kadar evlenmek gerektiğini sorgulamaya başladım. Ama bir türlü içimde o huzuru bulamıyordum. O kadar çok insan evlendi ki etrafımda, ben hala bu sorunun cevabını bulamıyordum. Herkesin hayatı bambaşka, herkesin yolculuğu farklıydı, ama benim yolculuğumda evlilik yok muydu? Yine de düşündükçe, evlenmenin bir zorunluluk olmadığını, belki sadece hayatın akışında bir adım olduğunu kabul ediyorum. Hani, insan bazen kendi içindeki boşlukla barışmak zorunda kalıyor ya, işte ben de tam o noktadayım.
Sonunda Gelinen Yer: Kendini Anlamak
Bir hafta sonu, evde yalnızken derin bir nefes aldım. Sonra birden gözlerimi kapattım ve bu soruyu kendime sordum: “İslamda evlenmemek günah mı?” Beni korkutan, toplumun bana yüklediği bir sorumluluk muydu? Yoksa içimdeki gerçek duyguları göz ardı etmek mi? Gerçekten evlenmemek bir günah mıydı? O an fark ettim: Sorunun cevabı benim içimdeydi. Din, tabii ki evliliği tavsiye eder, ama bana bu konuda bir zorunluluk yüklemedi. Evlenmek, kişinin kendi yolculuğunda yapacağı bir seçimdi. Hani bazen tek başına kalmak, aslında kişinin ruhunu en iyi şekilde keşfetmesine yardımcı olur ya, ben de bu yolu keşfetmeye başlamıştım. Evlenmemek, bir suç ya da günah değil, sadece bir seçimdi.
Sonunda, kafamda her şey biraz daha netleşti. Evet, evlenmek dinen teşvik edilen bir şeydi, ama evlenmemek de, bir o kadar doğal bir seçenekti. İslam’da evlenmek, aslında sadece bir sorumluluk değil, aynı zamanda bir sevgi, güven ve huzur arayışıydı. Bu da demek oluyor ki, her insan kendi zamanında, kendi yolculuğunda evlenmeyi seçebilir. O an anladım ki, evlenmemek ya da evlenmek, en nihayetinde kalbin ve aklın vereceği bir karardı.
O günden sonra, içimdeki o huzursuzluk biraz daha kayboldu. Kendi seçimimi yaparken, Allah’ın benim yolumu en güzel şekilde belirleyeceğini bilerek, yaşamıma devam ettim. Çünkü bazen insanın yapması gereken şey, sadece kendi iç sesini dinlemektir.